Synchroniciteit
Het is een stralende zomeravond en ons schrijverscollectief is voor het eerst sinds maanden samen. Alle andere momenten spraken we elkaar via Zoom. Sommigen heb ik nog nooit live gezien. Zo gaat dat tijdens de coronapandemie
In de ogen van Anne, aan de overkant van de tuintafel, blinken regelmatig tranen bij het horen van onze teksten. Anne vertelt aan Jacqueline, die naast me zit, dat haar broer recent overleden is. Hij is bij een uitvaartcentrum in Schiedam verzorgd. Als Jacqueline de achternaam van de broer hoort komt er bij haar een blik van herkenning. Ze blijkt bij dat uitvaartcentrum te werken.
